أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ

يا همچون ظلماتی در يك دريای عميق و پهناور كه موج آن را پوشانده، و بر فراز آن موج ديگری، و بر فراز آن ابری تاريك است؛ ظلمتهايی است يكی بر فراز ديگری، آن گونه كه هر گاه دست خود را خارج كند ممكن نيست آن را ببيند! و كسی كه خدا نوری برای او قرار نداده، نوری برای او نيست!

Or [they are] like darknesses within an unfathomable sea which is covered by waves, upon which are waves, over which are clouds - darknesses, some of them upon others. When one puts out his hand [therein], he can hardly see it. And he to whom Allah has no

سوره  نور آيه 40